O Método Suzuki

A nosa experta no Método Suzuki: Paula Colás

Paula Colas - Método Suzuki

Hoxe querémosvos falar da importancia da música para os máis pequenos e presentarvos á experta que colaborará connosco e que nos explicará cada mes como é o método de ensino que ela aplica. É Paula Colás profesora de Método Suzuki e Music Mind Games. A través da súa escola En clave, Educación musical, imparte clases en Santiago de Compostela e A Coruña. É Licenciada en violín no Conservatorio Superior de Música de Aragón e cun extenso currículo de formación musical en Zaragoza, Galicia e Londres. Formada en British Suzuki Institute de Londres, é a primeira profesora federada en Galicia nesta metodoloxía.

Por iso quixemos que nos explique o seu método de aprendizaxe e como os máis pequenos poden aprender dende idades temperás a linguaxe musical.

Pero… comecemos polo principio, quen é Dr. Suzuki? Cóntanos Paula que Schinichi Suzuki foi un pedagogo e violinista xaponés que desenvolveu a súa carreira a mediados do século XX. O seu interese pola pedagoxía veu despois de ver como os nenos en Xapón eran capaces de aprender unha linguaxe, en moitas ocasións dialectos moi difíciles, tendo as condicións e o ambiente axeitado, por que non levalo á aprendizaxe do violín? E así xurdiu o método da lingua materna, o que nós coñecemos como o Método Suzuki. Entón, se a linguaxe é algo que todas as persoas poden adquirir… por que non o pode ser o feito de tocar un instrumento?

Unha das bases do método é a idea de que o talento non é algo innato, existe a educación dese talento e coas condicións adecuadas todos os nenos poden chegar a iso

A idea de Suzuki foi a de educar e crear bos cidadáns, que os nenos puidesen desenvolverse a través da música. Con pezas musicais progresivas e moi ben secuenciadas, Suzuki comezou a crear uns libros nos que os alumnos ían afrontando pouco a pouco as dificultades técnicas.

[blockquote indent=”yes” ] Cales son as características principais do método?[/blockquote]

  • O papel activo dos pais. A participación activa dos pais: o pai é o profesor na casa, asiste ás clases e dánselle nocións sobre o que hai que traballar co seu fillo.

  • Comezo a unha idade temperá. A adquisición do hábito de tocar un instrumento pódese traballar dende os 3 anos, máis ou menos. Nesa idade o niño ten as condicións físicas necesarias para empezar o proceso. Non quere dicir que nenos con máis ou menos anos non podan comezar, cada caso é único e en calquera momento se pode comezar, simplemente acóutase unha idade mínima na que o desenvolvemento físico e madurativo permita que se poda dar esa iniciación.

  • Entorno positivo. Un dos fundamentos do método é que calquera neno ten talento, que o talento se pode educar que non é algo innato, por iso respéctase o ritmo de aprendizaxe de cada neno e créase un entorno no que a confianza e o reforzo positivo sirvan ao neno para motivalo.

  • Escoita.É moi importante que cada día o alumno escoite as pezas que se están aprendendo

  • Grupo e individualidade. A combinación de clase individual e clase de grupo: na individual trabállase o específico que necesita cada alumno, na colectiva trabállanse e refórzanse aspectos comúns e serve de sociabilización con nenos e familias cos mesmos intereses.

[divider style=”dotted” height=”40px” ]

Grazas a Paula por introducirnos neste método, para moitos de nós descoñecido, seguiremos aprendendo con ela en próximos artigos…

 

 

Escribe un comentario